Wie schrijft …

Wie schrijft …

Hobby’s … ik heb er vele! Als klein meisje mocht ik al graag knutselen, schrijven en tekenen. Op de lagere school haalde ik dan ook hoge cijfers voor tekenen, handenarbeid en ‘Nederlands’.

In de jaren ’60 en ’70 bleek ik al een bijna ergerlijke neiging te hebben in het ontwikkelen van mijn foutloze Nederlands waardoor ik nu (met name op Facebook en andere social media) de benaming  ‘taalnazi’  gekregen heb. D, t en dt, ei, y en ij, m’n en mijn zijn mijn specialiteiten. Omdat ik taal-nazi toch wel een erg negatieve lading vind hebben besloot ik om mezelf met mijn reacties dan maar in te houden. Ondanks de kriebels en jeuk die ik ervan krijg … Maar goed, niet iedereen is een Simon Carmiggelt, een Salvador Dali of een Anton Corbijn.

Waar ik nog meer de kriebels van krijg; als iemand een zelfgeschilderd kunstwerk trots plaats in de Facebookgroep ‘DIY met materiaal van Action’. Een schilderwerk dat bij een plaatselijke buurthuiswedstrijd nog geeneens door de voorrondes zou komen. Maar om de persoon niet af te vallen zijn de reacties onder de post met foto allemaal positief en ophemelend; “Prachtig”, “Fantastisch”, welke de persoon in kwestie alleen maar aansporen tot nóg meer uitingen van zijn/haar creativiteit. Ik vraag mijzelf dan af hoe terecht of onterecht de reacties zijn en zie voor me hoe ouders hun kleine grut die luidkeels meezingen met Adele of Michael Jackson dusdanig de hemel in prijzen, dat die zichzelf op 16 jarige leeftijd aanmelden voor Idols en vervolgens afgaan als een gieter en echt voor paal staan. Dit ter vermaak van het Nederlands televisiekijkend volk maar met alle gevolgen van dien! Die kinderen worden in hun woonplaats uitgelachen en nagejouwd en in de social media publiekelijk belachelijk gemaakt, vreselijk toch? Feitelijk gezien deed ik dus hetzelfde … maar ter verbetering en met alle goede bedoelingen.

Om terug te komen op mijn hobby’s is het leuk te vermelden dat ik die hier en daar ook vorm heb kunnen geven in mijn werkzaamheden bij verschillende werkgevers. Zo heb ik in de eerste helft van de jaren ‘90 verpakkingen en labels ontworpen en voorzien van illustraties voor een groot Im- en Exportbedrijf, gewoon uit de losse pols, met de hand getekend zonder grafische opleiding en zonder tussenkomst van een computerprogramma. Héérlijk was het ook om mijn kantoorwerkzaamheden als inkoopassistente te kunnen afwisselen met een stukje creativiteit! En wat voelde ik me als een vis in het water bij een van Neerlands grootste sieradenontwerpsters toen ik mijn werk als office manager stukje bij beetje kon delegeren en de vrijgekomen tijd kon vullen met teksten schrijven voor de website, webshop,  nieuwsbrieven en het ontwerpen van uitnodigingen voor de magazijnverkoop.

Sinds kort is er een nieuwe hobby bijgekomen: handlettering. Ik weet het, je wordt er momenteel mee doodgegooid, er verschijnen bijna dagelijks nieuwe boekjes met handleidingen, ‘how to’ en op RTL5 was er een heus TV-programma over handlettering. Weliswaar duurde dat maar 5 minuten maar met een verwijzing naar het YouTube kanaal, tja …

Samen met een vriendin heb ik uit pure nieuwsgierigheid een workshop van één avond gevolgd en de  liefde voor was al snel geboren. Binnenkort hebben we met nog een andere enthousiaste vriendin een gezellig samenzijn waarbij we onze handletterkunsten nog meer uit gaan diepen. Handlettering IS leuk en de drijfveer voor mij is dat ik het schrijven en tekenen kan combineren op een creatieve manier met oneindig veel mogelijkheden. Héérlijk!

Inmiddels ben ik begonnen om mijn eigen stijl hierin te ontwikkelen. En dat lukt aardig, na wat  weekjes oefenen begint het al helemaal ‘echt’ te worden maar ruimte voor verbetering is er altijd. Ik ben namelijk ook geen Salvador Dali …